امیرسجاد نوربخش، فرزند اکبر، متولد 20 تیرماه 1353 و اهل میانه است. دارای مدرک تحصیلی فوق لیسانس در رشته مدیریت و دکترای مدیریت گردشگری، مدرس و عضو هیات موسس انجمن خوشنویسان پایتخت میباشد.
وی با تشویق پدرشان که خود از خوشنویسان نامی شهرستان میانه و از شاگردان استاد قربانعلی اجلی میباشد مراحل سلوک خوشنویسی را با همتی مثال زدنی و در کوتاهترین زمان ممکن در محضر استاد مجید حسینزاده رئیس انجمن خوشنویسان با توفیق سپری نموده است.
اخذ مقام استادی (خط نستعلیق) از محضر چهره ماندگار هنر و فرهنگ ایران در رشته خوشنویسی و صاحب شان معاصر، استاد کیخسرو خروش سبب شد تا نوربخش با جدیت و همراه با احساس مسئولیت در راه انتشار و اعتلای این هنر قدم بردارد.
مصاحبه ی زیر که از دل یک دوستی و مراوده بیرون آمده، فرصتی را مهیا ساخت تا با ورق زدن هنر زیبا و البته فراموش شدهی خوشنویسی با مفاخر جدیدی –به تعبیر بنده- مواجه شویم که نه در دل یک محیط علمی-آموزشی یا آکادمیک که از بطن یک خانواده و محیط نظامی و اهل هنر دارد و در این میان خوشنویسی را به مانند یک صدف و گوهر با ارزش سالها در حوزهی استعدادهایش پرورش داده است. نشریه قافلان حسب وظیفه ذاتی و حمایت همیشگی از هنر و هنرمند، گفتگویی ساده و صمیمی را با این صاحب نام متواضع ترتیب داده که شرح آن را در زیر میخوانید.
شروع صحبت را با تعصب ناسیونالیستی اغلب میانهایها آغاز خواهم کرد. راغبم بدانم تا چه سالی و در کدام محله از میانه اقامت داشتید و در کدامیک از مدارس میانه تحصیل کردهاید؟
با توجه به شرایط شغلی پدر که ارتشی بودند و در نیروی هوایی خدمت میکردند، خیلی زود مجبور به ترک دیار بودیم همین امر موجب شد تا من در شهرهای مختلف تحصیلاتم را به اتمام برسانم. از این رو دوران ابتدایی و راهنمایی را در شهر تبریز و دبیرستان را در خوزستان و شهرستان امیدیه گذراندم و یک ترم هم دانشجوی کشاورزی دانشگاه آزاد واحد میانه بودم که بدلیل مشکلاتی نتوانستم ادامه تحصیل بدهم.
چطور شد که وارد هنر خطاطی شدید؟
من در یک خانوادهی مذهبی و اهل ذوق و هنر متولد شدهام و هنر درخانواده ما امری ذاتی است بنابراین به تشویق و راهنمایی پدرم حاج اکبر نوربخش که خودش از اساتید هنر خوشنویسی بود به فراگیری این هنر رو آورده و بعد از آموزش، نسبت به پرورش آن درطول زندگی در خود و هنر جویان همیشه همت گماردهام.
آیا خوش خط بودن در خانواده شما ارثی است؟ اگر نه، لطفاَ بگویید چطور متوجه شدید که می توانید خطاط خوبی باشید؟
در مورد خانواده ما شاید ارث عنصر اثرگذاری باشد. همانطورکه عرض کردم درخانواده پدری این امر ذاتی ست و هرکدام از اعضا خانواده بهنوعی دستی در هنر دارند.
مشوق شما برای خطاطی کردن چه کسی بوده است؟
مهمترین شخص، پدرم حاج اکبر نوربخش بود که خودش از خوشنویسان معاصر میباشد و شاگردان زیادی را در هنر خوشنویسی در شهرهای مختلفی چون تبریز و استان خوزستان تعلیم داده و خود نیز چند صباحی را نزد استاد قربانعلی اجلی، یکی از مفاخر و هنرمندان شهر میانه درانجمن خوشنویسان ایران تلمذ نموده است.
آیا دورهی خطاطی خاصی را در میانه گذراندهاید یا از همان موقعی که در تهران ساکن شدید در کلاسهای آموزشی شرکت کردید؟
تا دوره دبیرستان نزد پدر تحت تعلیم بودم و از ایشان بهره بردهام و بصورت کلاسیک و حرفهای به تشویق پدر در کلاسهای انجمن خوشنویسان تهران ثبت نام و نزد ریاست محترم وقت جناب استاد مجید حسینزاده یکی از مفاخر خوشنویسی، نقاش و عکاس چیره دست معاصر، شاگردی کردهام.

معمولاً به چه سبکی بیشتر از همه برای خطاطی کردن علاقه دارید؟
اصولا سبک و شیوهای که با آن آشنا شدهام همان شیوه رایج در دوره معاصر از اساتید مرحوم و بنام کلهر و عمادالکتاب است که خط و خوشنویسی را بدرجه اعلا رساندهاند.
و نیزبواسطه تعلیم و تاکید استاد با آثار اساتید مرحوم آقایان سیدحسن و سیدحسین میرخانی که فخر عالم خوشنویسی بودهاند و دستمان از ایشان کوتاه ولی آثارشان در بین خوشنویسان اهل دل و جویای راه هنوز زنده و هدایتگرست را سرلوحه خود قرار دادهام.
و در محضر اساتیدی چون استاد الاساتید کیخسرو خروش چهره ماندگار خط و نقاشی و استاد شمس انصاری و استاد مجید حسینزاده و نیز استاد حاج صمدی کماکان تشنه یادگیری وبدنبال کسب صفا و شان خط هستم. یکی از ارکان و اصول مهم خوشنویسی که هرکس این اصل را نیابد و در آثارش رنگ و بویی از آن به مشام هنر دوست نرسد بیراهه رفته و نیازمند هدایت است.
البته باید بدانیم تشخیص این اصل (صفا وشان) در خوشنویسی با هرکس نبوده و اکتسابی هم نیست. کسی میتواند به این درجه از تشخیص و بصیرت برسد که ذاتا هنرمند باشد و این میراث ارزشمند باید در زمان و مکان مناسب و با تلمذ نزد استادی عالم و آگاه پرورش و شکوفا یابد، که اگر اینچنین نباشد، کماکان شاهد رشد علفهای هرز و آفت زدگی و ابتذال در هنر و خاصه درخوشنویسی خواهیم بود!
باشد که پروردگار دست گیرم باشد و شاکرم از عنایت رب.
از چه سالی در این زمینه فعالیتتان را شروع کردید و در حال حاضر مشغول چه کاری هستید؟
از دوران کودکی روزگار خود را با هنر گذراندهام و نزدیک به یک دهه است که بصورت حرفهای وارد این عرصه شدهام.
درحال حاضردر یکی ازارگانهای دولتی با 26 سال سابقه در ردههای مدیریتی مشغول خدمت به مردم عزیز کشورم هستم.
چند سال پیش خبری در ارتباط با اینکه توانسته بودید در عرض 1.5 سال مسیر 4 ساله ممتازی خوشنویسی را طی کنید شنیدم که با پیام تبریک استاد مجید حسینزاده، رئیس وقت انجمن خوشنویسان تهران همراه بود، از آن روزها بگویید و اینکه معمولا چند در صد از علاقه مندان میتوانند مانند شما به این درجه از علم در مدت کوتاه دست یابند؟
البته پاسخ این سوال مهم است ولی نوع سوال شاید اینگونه برداشت شود که به نوعی تعریف از خود باشد. ولی برای آگاهی از این موضوع لازمست بدانیم خیلی از هنرجویان در قدم اول با یک جرقه که ممکن است به هر دلیلی باشد(دلایلی چون: استعداد ذاتی و عاشق بودن، کسب درآمد، تشویق خانواده، پرکردن اوقات فراقت، صرفا قبولی در رشته دانشگاهی، بواسطه شرایط ویژه محیط کاری و شغل خاص و...) ابراز علاقمندی میکنند و حتی در آزمونهای خوشنویسی و در مقاطع مختلف نیز موفقیتهایی را کسب میکنند، ولی در قدم بعدی چیزی که هنرمندان را متمایز و حتی جزء مفاخرزمان خود میکند همان دسته اول هستند که به دلیل استعداد ذاتی و عاشق بودن وارد این عرصه شده و پلههای ترقی را طی نمودهاند. وجه تمایز در این نکته است که این افراد به دلیل ذات هنری خود صرفا در هنر مقلد نبوده و در خلق آثار خود همان صفا و شان را که قبلا به آن اشاره شده و در صورت تلمذ در نزد استاد عالم میتوانند به تصویرکشیده و اثری روحانی را خلق نمایند را دارا هستند و چون این امر، دیگر اکتسابی نیست موجب این فاصله شکوفایی بین هنرجویان در دستههای فوق و ظهورچهرهای ماندگار میشود.
لذا اینکه در چه زمانی میشود دورهای را طی نمود در افراد، زمان و شرایط مختلف متفاوت است و در این زمینه نیز اساتید مربوطه میتوانند صاحب نظر و تشخیص باشند و هنرجو را هدایت نمایند.
جدا از بحث ترقی کوتاه مدت و کسب رتبهی ممتازی، مطلع هستم که درجه استادی را نیز در مدت بسیار کوتاهی بدست آوردهاید، لطفاً در این رابطه نیز توضیحی دهید؟
در باب درجه استادی از قدیم مرسوم بوده که هنرجوپس از طی مراحل عالی خوشنویسی به تشخیص استاد از دست استاد ارشد معاصر دست نوشتهای را با مضمون اینکه "هنرجوبه درجهای رسیده که در خط شیوه را تمام و کمال اجرا نموده را دریافت کرده و..." و برای یک خوشنویس این مرقومه والاترین سند ورتبهایست که در طول زندگی هنری خود اخذ مینماید.
این افتخار نیز در مدت کوتاهی از زمان فعالیت هنری نصیب این حقیر و کمترین گردید تا همچون سایر اساتید بنام معاصر درجه استادی را از دستان چهره ماندگار هنر ایران زمین استاد الاساتید جناب کیخسرو خروش دریافت نمایم.
آیا تاکنون بصورت انفرادی یا گروهی نمایشگاهی برپا کردهاید ؟
فعلا خیر.
در حال حاضر ساکن کدام شهر هستید و آیا همچنان در رفت آمد به میانه هستید؟
درحال حاضر ساکن تهران هستم و همچنان بواسطه سکونت پدر و مادر عزیزم و بستگانم در رفت و آمد به موطن اصلی خود میانه هستم.
آیا ارتباطی با سایر هنرمندان خوشنویس میانهای نیز دارید؟
بله. در سایه دیدار با پدرم که استاد اول بنده هستند دیدار با استاد قربانعلی اجلی در سالهای گذشته محقق شده و همچنین خدمت اساتیدی چون استاد آزاد و استاد هاشمی رسیده ام که اگر فرصتی بدست آید سعی میکنم حتماً دیداری تازه کنم.

آیا قصد دارید در زادگاه خود میانه، کلاس یا نمایشگاهی همراه با سایر هنرمندان میانهای برگزار کنید؟
خدمت به وطن آرزوی هر فرد آزادهای است و اگر قابل باشم بنده نیز از این آرزو مستثنی نیستم. لذا مشتاقم توفیقی شود تا در خدمت مردم شهرم میانه باشم.
آیا در انجمن خوشنویسان میانه عضویت دارید؟
خیر. فعلا توفیقی حاصل گردید تا بنده خود بعنوان عضو اصلی و هیات موسس انجمن خوشنویسان پایتخت خدمتگذار باشم و بحمدالله بعد از چند سال تلاش توانستیم بصورت مستقل با اخذ مجوز رسمی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی انجمن خوشنویسان تهران سابق را با تغییر نام به پایتخت به ثبت برسانیم و فعالیت رسمی خود را از اسفندماه سال1397 آغاز کنیم.
و کماکان افتخار تدریس درکلاسهای انجمن خوشنویسان تهران سابق و پایتخت فعلی را در کارنامه خود دارم.
آیا تا کنون از این انجمن پیشنهادی جهت همکاری برای شما فرستاده شده است؟
خیر. تاکنون پیشنهادی نداشتهام.
شما در منزل خودتان چه آثار هنری را روی دیوار دارید؟
فقط اثری از استاد مجید حسینزاده و با خطی زیبا به مضمون:
شیشه نزدیکترازسنگ ندارد خویشی / هر شکستی که بکس میرسد ازخویشتن است
در رشتهی هنری دیگری غیر از خطاطی و خوشنویسی فعالیت داشته یا دارید؟
علاقه به خوشنویسی و نگاه دقیق به هنر باعث شده تا در عکاسی و نقاشی نیز به تشویق استادم جناب مجید حسینزاده و دوست و برادر عزیزم استاد محمدرضا غفاری که در هنر عکاسی نیز از مفاخر شهر میانه میباشند و زحمات زیادی را در اعتلای هنر عکاسی و پرورش استعدادهای شهرمان متقبل شدهاند، آثاری را بویژه از طبیعت در قاب دوربین ثبت کنم. البته، تا به دید صاحب نظران چه مقبول افتد!





