از بدو تولدمون تا به امروز بیشترین حرفی که در این شهر گوش هایمان شنیده و می شنود، این است که اطراف حرم مطهر امامزاده اسماعیل بازگشایی خواهد شد و خیابان ها و بازارچه های این چنینی وآنچنانی ایجاد و احداث خواهد شد.
ولی آنگونه که پدرانمان عمرشان قد نداد تا این تحول مهم و ببینند، ماهم روز به روز قدکشیدیم و بزرگ شدیم و هنوزم که هنوزه همان بافت قدیمی چندین ساله اطراف حرم را نظاره گریم و هرزگاهی هم که کسی آمد تنها با وعده و راهکاری دلخوشمان کرد و رفت.
اما در میان راهکارهای برون رفت و اجرایی شدن این طرح، یکی شون در نوع خود جالب بود....آن هم دعوت به مشارکت شهروندان در امر بازگشایی خیابان 18 متری حرم مطهر در سال 1380 با تعیین جوایز و مراسم قرعه کشی و اهداء جوایز به شهروندان مشارکت کننده!!
حال بماند آن سال چه میزان مشارکت انجام و اصلا مراسم قرعه کشی و تعلق جایزه ویژه سواری پیکان نصیب شهروندی انجام گردید یا نه؟؟؟ ولی هر آنچه در این سال ها ،که آخرینش حضور شرکت کوثر بود، هیچکدامشان منجر به بازگشایی اطراف حرم مطهر امامزاده اسماعیل شهرمان نشد تا حالی مان شود که لااقل در این شهر دیگر انتظار و امیدی از زمینی برای به تحقق رساندن این طرح نداشته باشیم و منتظر حضور مریخی باشیم تا شاید با عقد قرارداد با آنها طلسم چندین ساله بازگشایی این قسمت از شهر بشکند و به واقعیت تبدیل گردد.
