با وجود اینکه شهرستان میانه یک منطقه کشاورزی می باشد، سالانه چندین هزار تن گندم ،برنج و جو در این منطقه توسط کشاورزان کاشت و برداشت می شود، باقی ماندن بقایای گیاهی پس از برداشت محصول معظل بزرگی برای کاشت محصولات بعدی می باشد.
متاسفانه به علت مدیریت صحیح و نبودن واحدهای تولیدی تبدیلی در منطقه سوزاندن پوشال و بقایای گیاهی عوارض نا خوشایندی را بر جای گذاشته و سلامت محیط زیست را به خطر انداخته وامروزه به علت نا آشنایی بسیاری از کشاورزان برای رها و آزاد کردن زمین به منظور کشت بعدی بقایای گیاهی را می سوزانند و یا دور می ریزند، در صورتیکه با احداث واحدهای تبدیلی و بکارگیری تکنولوژی های جدید و با فرآوری بقایای گیاهی می توان استفاده های متعددی از آنها نمود و باعث اشتغال زایی و درآمد زایی در منطقه شد.
لذا با یک مدیریت صحیح و درست می توان این سرمایه عظیم را که در اثر عدم آگاهی کشاورزان با سوزاندن این کاه و کلش به تلی از خاکستر تبدیل می گردد را در موارد فوق استفاده نمود .
استفاده از پوشال برنج ،گندم و جودر صنایع بسته بندی
تولید الکل اتانول
تولید چوب با کیفیت برتر
استفاده در جیره دام به صورت غنی شده
استفاده در کمپوست سازی و تولید محیط کشت قارچ های صدفی
زیانهای حاصل از سوزاندن پوشال در مزارع برنج ،گندم و جو
1- حرارت حاصل از سوختن پوشالها در سطح زمین حداکثر تا عمق 8-4 سانتیمتری خاک اثر نموده و افزایش دمای این عمق از خاک باعث کشته شدن میکرواورگانیسم های مفید خاک می شود.
2- آتش به نقاط دیگر مزارع و ماشین آلات و ادوات کشاورزی سرایط می کند .
3-دود حاصل در اطراف جاده ها باعث وقوع تصادف وسائل نقلیه می شود .
4-در اثر سوزاندن پوشال ها محیط زیست آلوده می گردد .
مشکل ما نبودن منابع و سرمایه در این شهرستان و منطقه نیست مشکل اصلی ما عدم مدیریت صحیح می باشد
