عليرضا نصيرزاده – روانشناس
هر چه فكر كردم كه مطلبم را چطوري شروع كنم كه درخور شان باشد ، براي شروع ، بهتر از اين مطلب چيزي پيدا نكردم ، دكتر شريعتي انسانها را به چهار دسته تقسيم نموده است : دسته اول آناني كه وقتي هستند هستند و وقتي نيستند نيستند ، اين دسته از انسانها تاثيرشان منوط به وجود فيزيكشان است يعني تا وقتي هستند ، مي توانند تاثيرگذار باشند و وقتي نيستند ، ديگر تاثيرشان بر ما پايدار نيست و همه، آنها را به باد فراموشي مي سپارند. دسته دوم آناني هستند كه وقتي هستند نيستند و وقتي نيستند نيستند، اين دسته از انسانها، مُردگاني متحرك اند كه بود و نبودشان هيچ تاثيري به حال ديگران ندارد، اينان خود فروختگاني هستند كه شان و شخصيتشان را در ازاي چند ريال پول فروخته و با پايمال نمودن حقوق ديگران براي خود مال و منال اندوخته اند. دسته سوم آناني هستند كه وقتي هستند هستند و وقتي نيستند هستند، اين دسته از انسانها آدمهاي فرهيخته و بزرگواري هستند كه هم در زمان بودنشان و هم در زمان نبودشان تاثيرشان را بر ديگران مي گذارند و ما از آنها بهره هاي زيادي مي بريم آنان فرشتگان بي بالي هستند كه هدفشان فقط خدمت به مردم مي باشد و آنچنان تاثيرشان را بر ديگران مي گذارند كه در زمان نبودشان نيز اثر اين تاثيرات ادامه دارد. و اما دسته چهارم كه تعدادشان در دنيا به اندازه انگشتان دست مي رسد آناني هستند كه وقتي هستند نيستند و وقتي نيستند هستند ، انسانهاي بسيار والامقامي كه ما از وجودشان غافليم و آنها را نمي توانيم آنچنان كه بايد و شايد بشناسيم و وقتي هم در مقابلشان قرار مي گيريم قفل بر دهانمان زده ميشود و از گفتن خيلي چيزها باز مي مانيم و وقتي از ميانمان رخت برمي بندند و مي روند تازه مي فهميم چه شخصيت گرانبها و مهمي را از دست داده ايم حال خود بايد قضاوت كنيم شخصيتهايي كه در دور و اطرافمان زندگي مي كنند جزو كدامين دسته به شمار مي روند و در اين بين فقط بايد با چشم بصيرت به آنها به نظاره بنشينيم. قرار از اين بود كه از شهرم ميانه
بنويسم و مشكلات آن را با مردم عزيزم در ميان بگذارم و گوشهاي شنوايي را به سوي خود جلب كنم و با آنها درد و دل نمايم. ميانه اي كه روز به روز به جاي بهتر شدن هيچ تغييري در آن مشاهده نمي شود و مردم همچنان درگير اين ناملايمات هستند و نمي دانم ريش سفيدان محترم شهرم كجايند كه بيايند و اين مشكل را حل كنند !!!. كساني هستند كه نظرات بي نظيرشان و حتي وجود عالمانه شان مربوط به هزاران سال آينده است و حيف كه تعدادشان بسيار اندك است و با تمام وجود به ميانه و ميانه ايها و هموطن خويش دل مي سوزانند و افتخارآفرين شهرشان هستند و متاسفانه در مقابل آنان ، كساني قرار گرفته اند كه عقايد و نظرات و خودشان متعلق به هزاران سال گذشته است و تعدادشان نيز بسيار زياد و زنجيروار است كه از احساسات مردم شريف شهرم سوءاستفاده مي كنند و همين بس كه جزو دسته دوم مطالب بالا به شمار مي روند. اي واي بر كساني كه نظرات و عقايد دروغين آنها كمر مردم اين شهر را شكسته و اين چنين زندگي مي كنند و به قول ولتر: زر اندوزاني كه براي مال دنيا كيسه دوخته اند و نمي دانند كه لباس آخرت جيب ندارد. حضرت علي(ع) مي فرمايد: بالاترين ارزش براي انسان اين است كه راهي برای شناخت خويش پيدا كند و قيمت و ارزش هركسي به اندازة كاري است كه به خوبي مي تواند انجام دهد. عيب جامعة شهر ما اين است كه همه مي خواهند آدم مهمي باشند ولی هيچ كس نمي خواهد فرد مفيدي باشد. من هميشه ياد گرفته ام كه انسان بايد مشكلات خود را بر ماسه ها و موفقيتهايش را بر سنگ مرمر بنويسد چرا كه اگر پرسند كيستي ؟ بايد هنرهاي خود را شمرده و نشان دهد. آنچه انسان نخواهد فهميد اين است كه چگونه در مقابل كسي كه ما را آفريده و همه چيز ما از اوست مسئول خواهد شد و او از ما بازخواست خواهد كرد. بايد از بدي كردن بيشتر بترسيم تا بدي ديدن، آن كه خوشي خود را در رنج ديگران بجويد هرگز روي خوشي نمي بيند و استخوان بندي فرياد در هنگامة رستاخيز پاسخگويي به هزاران ستم بي صداست. براي پيشرفت و پيروزي سه چيز لازم است: اول پشتكار ، دوم پشتكار و سوم پشتكار پس چنان باش كه بتواني به هر كسي بگويي مثل من رفتار كن. بخش اول سخنانم را با اين مطلب به پايان مي رسانم كه هيچ چيز در اين دنيا اتفاقي نيست و گاهي اوقات مرگ بازي قايم باشك دارد ، به اين طريق كه ناگهان از گوشه اي به درآمده و گريبان شخصي را كه هيچ به مرگ فكر نمي كرد مي گيرد و او را با خود مي برد و اين است يكي از تفريحات او ... ادامه دارد
{jcomments on}
