انتقاد از عملکرد مدیران دستگاههای اجرایی از سوی مدیر ارشد شهرستان در گذشته اتفاق بعید و غیر ممکنی بود. امری که در یک سال گذشته با ورود خلفا پور به شهرستان در کسوت فرمانداری بارها و بارها صورت گرفته و در چندین مورد این فرماندار صریح اللهجه با انتقادهای گاه تند و تیزش مدیران تحت نظارتش را مورد نکوهش قرار داده است. در آخرین اظهار نظر انتقادی، فرماندار با سرزنش مدیران شرکت گاز و اداره راه و ترابری شهرستان، خدمات سازمان های آنها را غیر استاندارد و مخاطره آمیز برای جان و مال مردم معرفی کرده است. این رویکرد فی نفسه رویه ای مطلوب و اثر گذار است و با تلنگرهای جدی به مدیران شهرستان، آنها را متوجه کاستی ها و معایب کارشان می کند و هر چه باشد تا حدی آنها را به تحرک و فعالیت بیشتر و رعایت اصول و مقررات لازم مقیدتر می نماید. اما تحقق این امر مستلزم جدیت و قاطعیت فرماندار در طرح مطالبات مورد انتظار از مدیران است و چنانچه این انتقادها صرفاً در حد اظهار نظرهای رسانه ای خلاصه شود، نه تنها اثر بخشی به جا نخواهد گذاشت بلکه موجب تضعیف جایگاه نقد و انتقاد و علی الخصوص تضعیف جایگاه نماینده عالی دولت به عنوان ناظر ارشد دستگاههای اجرایی در شهرستان را در پی خواهد داشت. خلفاپور در حالی از عملکرد اداره راه انتقاد و خدمات این اداره خطیر را غیر استاندارد و عامل مرگ و میر شهروندان میانه ای معرفی می کند که تنها چند ماه پیش و در جریان برنامه های هفته دولت، مهندس رسولزاده مدیر اداره راه و ترابری به عنوان مدیر نمونه بخش خدمات فنی و مهندسی معرفی لوح تقدیری را با امضاء فرماندار وقت شهرستان دریافت کرده بود. به نظر می رسد در فاصله زمانی کوتاه (از هفته دولت سال گذشته تا زمان ایراد این سخنان)، اداره راه و ترابری شهرستان پروژه ی جدیدی را شروع نکرده که غیراستاندارد هم تعبیر شود. حال، جای طرح این پرسش است که معیارها برای تشویق و تنقید مدیران ادارات و سایر نهادها چیست؟ عملکرد یک مدیر برای نمونه شدن در بین همقطارانش چگونه و بر چه اساسی ارزیابی می شود که چنین تفاوت فاحشی بوجود آمده است؟!
