سومین دوره شورای اسلامی شهر میانه پرتنش ترین دوره شورای شهر از آغاز فعالیت شورای اسلامی تاکنون بوده است.به گزارش خبرنگار اجتماعی قافلان، اعضای شورای اسلامی شهر میانه این بار نیز از رسیدن به وحدت فکری و اجماع بر روی یک گزینه مشترک برای تصدی پست شهرداری میانه ناکام مانده اند.
سومین دور شورای اسلامی شهر میانه که حتی ماهها پیش از آغاز رسمی فعالیت خود، منشأ بروز بسیاری از کشمکش ها و کنش های سیاسی و اجتماعی در شهر و ایجاد خلل در روند مدیریت شهری شده است، این بار نیز در اتخاذ رویکردی همگرایانه و دست یابی به اتفاق نظر در انتخاب گزینه ای مناسب برای پست شهرداری ناموفق مانده است.
این در حالی است که پس از تجربه از دست دادن بی دلیل شهردار موفق دور سابق شورا و جنگ و جدالهای پرهزینه انتخاب دو شهردار ناموفق بعدی، انتظار می رفت اعضای شورا حداقل برای ترمیم چهرهی مردود شورا در نزد افکارعمومی، این بار با انعطاف در گرایشها و تمایلات شخصی و جناحی خود و با الویت دادن به مصالح عمومی و پایبندی به اصل اساسی شوراها برای تظاهر به همصدایی هم که شده کمی از مواضع خود کوتاه آمده و با معیار قرار دادن حداقل ها در منافع فردی و گروهی به یک اجماع مصلحتی رضایت دهند. امری که با تشدید تضارب آرا و به حداکثر رسیدن گزینه های پیشنهادی از احتمال تحقق یافتن فاصله گرفته و به امری بعید مبدل گشته است.
آخرین جلسه ای که شورا برای انتخاب شهردار از بین چند گزینهی شاخص تشکیل داد با آبستراکسیون جناح اکثریت ؟! که این را نیز باید به فهرست شاهکارهای سیاسی شورای دور سوم افزود - و عدم حضور 4 عضو شورا در جلسه به شکست انجامید و اوج ناهماهنگی وتشتط در میان اعضا را به نمایش گذاشت.
اظهارات 3 عضو حاضر در جلسه آقایان ابوالقاسم زاده، واعظی و عبادی حاکی از آن بود که این سه نفر بر روی فرد مشخصی به اتفاق نظر دست یافته اند و برای رأی دادن به وی مصمم بوده و در جلسه حاضر شده اند اما در آنسوی میدان علت عدم حضور 4 عضو چه می تواند باشد؟ بدیهی است اگر آن 4 نفر هم از اجماع نظر و وحدت فکری برخوردار بودند با توجه به اینکه از اکثریت برخوردارند هیچگاه به تاکتیک ابستراکسیون متوسل نمی شدند.
پس می توان نتیجه گرفت که در جناح اکثریت نیز اختلافات عمیقی وجود دارد که به این شدت نمود پیدا می کند.
در خوشبینانه ترین حالت، اگر اندک همراهی در میان این جناح وجود داشت، حق مطلب این بود که در جلسه حاضر باشند و بطور هماهنگ به رأی سفید یا حتی رای ضعیف به کاندیدای مورد نظرخود متوسل شوند که شدت اختلافات از دستیابی به چنین هماهنگی حداقلی نیز مانع شده است.
اتفاق قابل توجه دیگری که در این بین رخ داده و در نوع خود از اهمیت خاصی برخوردار بوده و قابل بررسی و تعمق می باشد، نوع افراد کاندید شده برای تصدی پست شهرداری می باشد که عموماً نیز از سوی اعضا برای این منظور معرفی شده اند. به طوریکه اکثریت کاندیداهای معرفی شده از سوی اعضای شورا از میان کارکنان شهرداری و در راستای شعار انتخاب شهردار بومی که اکثریت قاطع اعضا در تبلیغات انتخاباتی و اظهارات محفلی خود بر آن تاکید داشته اند معرفی شده اند. بویژه این امر زمانی اهمیت بیشتری می یابد که کارکنان شهرداری پس از آنکه به طور موثر در جریان برکناری شهردار سابق نقش ایفا کردند، بلافاصله پس از توفیق در برکناری مهندس تیزپاز توسط شورای شهر برای تاثیرگذاری در انتخاب جایگزین وی وارد عمل شده و با ارسال نامه ای به شورا یکی از همکاران خود را برای این منظور معرفی و از وی حمایت نمودند اما در فرآیندی غیرمنتظره در روزهای بعد از آن شاهد اجرای تاکتیکی برنامه ریزی شده از سوی شورا برای حذف کارکنان سرآمد شهرداری از پروسهی انتخاب شهردار مواجه شدند، امری که اکنون اعضای شورا در تحقق کامل آن تا حدودی موفق بوده اند، چراکه تعدد و تکثر نامزدهای برخاسته از درون شهرداری موجب افزایش موج جناح بندیها و تشتط آراء در مجموعهی شورا و شهرداری گردیده است.
چنین اتفاقی را باید به مثابه تیرخلاصی بر پیکرهی نحیف شهرداری میانه دانست که در اثر بی توجهی به ظرفیت و پتانسیلهای قابل توجه میان نیروهای آن به مجموعه ای بی انگیزه و بی تحرک بدل گشته و هیچ شهردار غیر خودی نیز نتوانسته است توانمندیهای این مجموعه را احیاء و به خط کار و فعالیت جدی و سازنده بازگرداند.حال که پای همهی سرآمدهای مجموعهی شهرداری به سناریوی انتخاب شهردار باز شده و همه آنها هم به این بازی وارد شده و برنامه ها و ظرفیتهای فکری و کاری خود را به چنبرهی انتخاب کشیده اند کمترین پیامد عدم انتخاب شهردار از بین کارکنان شهرداری این خواهد بود که اکثریت آنها و بلکه تمامی مجموعه رفتار را یک پیام تحقیرآمیزو خردانگارانه تلقی نموده و انگیزه کار و تلاش و همکاری خود را با هر کس دیگری که خارج از مجموعه بعنوان شهردار به آنها تحمیل شود از دست خواهند داد.
