« شهرداری میانه از سال 1314 خورشیدی تاسیس شده و در مدت 73 سال، 60 بار شاهد تغییر شهردار و سرپرست شهرداری بوده ایم که از این میزان ، 17 بار (معادل 90 ماه )، شهرداری با سرپرستی اداره شده است. در این 73 سال، عمر هر شهردار به طور میانگین تنها 18 ماه و عمر متوسط هر سرپرست 5 ماه بوده است. » این متن صفحه 191 کتاب «مشاهیر و مفاخر میانه» است و در دنباله ی مطلب در صفحه بعد نام «محبوب تیزپاز» بعنوان شصتمین شهردار میانه که شروع به کارش از آذر ماه سال 1387 بوده است مشاهده می شود. و این جمله تیتر یک هفته نامه «قافلان» مورخه بیست و ششم مرداد ماه 1388: « شهردار میانه عزل شد.»
شهردار شصت و یکم کیست؟ و لابد شورای شهر تلاش خود را برای انتخاب شهردار جدید آغاز کرده اند. اما اکنون دیگر دوران سرزنش نیست. هدف از این نوشتار هم نقد به عملکرد شورا و شهرداری نیست و بیان بازه های کوتاه تصدی پست شهرداری هم نه. نشانی است بر عدم موفقیت شورا و شهرداری و نه نا کارآمدی آن. نمی توان هم گفت که اگر این بازه ها طولانی تر می شد حتما کارنامه شهرداری درخشنده تر می نمود.
در یکی از روایات اسلامی در مقدمه کتاب «مکاسب» « شیخ انصاری» آمده است که کارگزاری حکومت مشروعه با ارزشترین کار است. حالا این کارگزاری در شهرداری باشد، شورای شهر و یا هر جای دیگر. نگفتند حتماً در راس امور باشد تا با ارزش باشد. هر کاری که خدمت مردم است با ارزش است. اما مهم موفقیت در این کار گزاری است. اما اینکه چقدر موفق بوده ایم بستگی به عملکرد ما دارد نه هدف. هدف ها یکی است. هدف ایجاد یک شهر توسعه یافته بر اساس یک فکر مدیریتی واحد و سازمان یافته است. فکر مدیریتی و منسجم و واحدی که فقط بر مبنای تکیه بر نقاط مشترک و واحد بدست می آید. بر مبنای اتحاد. اتحاد میان نیروهای نخبه و خبره های سیاسی، علمی، فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی، ورزشی، و هر انسانی که احساس درد می کند و داعیه ی توانمندی دارد.
نسل پر توانی داریم. نسل پر توانی که امروز در جای جای مناصب دولتی و غیر دولتی میانه مشغولند و همه تلاششان از روی آن است که قلبشان برای رشد و تعالی شهرشان می تپد. همه می سوزند. هیچ کمبودی هم نداریم. تنها کمبود ما عدم اعتماد به یکدیگر است. «نگاهها باید اصلاح شود.»
