اکنون که شهر میانه از نظر کمّی( جمعیت ) توسعه یافته، زیر ساخت های شهری آن چندان توسعه نیافته و قابل قبول نیست و حتی نسبت به گذشته با توجه به رشد جمعیت، در سکوت مانده است و اگر امروز برای حل مشکلات پیش روی فکر و کاری انجام نشود مطمئنا فردا نیز دیر است. ما میانه ای ها می دانیم که شهر ما دارای دو نوع جمعیت ثابت و جمعیت متغیر می باشد یعنی اگر شهر، دارای جمعیت یکصد هزار نفری باشد در فصل تابستان و تعطیلی مدارس و مراکز آموزشی به دلیل وجود مسافران و مهمانان عزیز که عمری در این شهر زیسته و اکنون از دیار غربت به خانه و کاشانهی آشنایان و فامیل آمده اند به یکباره افزایش یافته و به جمعیت متغیر تبدیل می شود و لازم است از دیدگاه زیر ساختی به آن توجه ویژه گردد که شاید از باب رشد کمیّ ـ در فصل تابستان، میانه دومین شهر استان پس از تبریز باشد و چون ساختار سنتی شهر جوابگوی آن نیست ضروری است که مسئوولین محترم در این امر گام های موثری بردارند. برای روشن تر شدن ادّعا دو مثال می آوریم:
1ـ سهمیه ی آرد نانوایی در فصل تابستان جوابگوی جمعیت آن نیست و همشریان محترم گاهی از ایام نسبت به تهیه ی نان دچار مشکل می گردند.
2ـ ترافیک شهری از نظر عبور و مرور وسایل نقلیه با سنگینی انجام می شود. همانطور که در تابستان جمعیت شهر با افزایش روبروست،
وسایل نقلیه نیز با افزایش روبرو شده است و خیابانهای کم عرض مخصوصا مرکز شهر میانه جوابگو نبوده ودر آینده ی نزدیک هم نخواهد بود.
صحبت از ترافیک شهری شد لازم است بدانید که ما می توانیم با فکری دقیق وآرام نسبتی از آن را حل کنیم برای مثال : 1ـ چهارراه(میدان آزادی) به طرف خیابان شهید میانجی و میدان نماز. 2ـ چهارراه (میدان آزادی ) به طرف خیابان شهید حاجی اصغری و دره خرمن. 3ـ چهاراه پایین(طالقانی) به طرف میدان بسیج. به دلیل مسیر تاکسی ها و ایستگاه مسافرین شهرک های فرهنگیان، اندیشه و ولیعصر، و بار ترافیکی آن یکطرفه شده اند که می توان با خارج کردن ایستگاه تاکسی ها( فرهنگیان، اندیشه، ولیعصر) و انتقال آنها به خیابانهای فرعی نظیر: اول خیابان سرآسیاب برای ایستگاه فرهنگیان. خیابان بعثت یا اول خ ارتش برای مسیر های اندیشه و ولیعصر بار ترافیکی مرکز شهر را کم کرده و از یکطرفه شدن خیابانها جلوگیری کرد.
در هر حال میانه، متعلق به ماست و باید به فکر آینده ی آن باشیم نه به فکر مهاجرت از آن که آسان ترین راه است.
