*به دو زبان ترکی و فارسی! پیشنهاد می کنم که نام زبان ترکی را از گاه نامه شان حذف کنند تا بیش از این زبان مادری مان تحقیر نشود! اگر روزی اثری از این زبان در این روزنامه دیدید من حرف خود را پس خواهم گرفت!
*چهار سال تلاش مداوم جمعی از همشهریان در چهل ویک شماره ی نشریه ی قافلان را ارج می نهیم.
*برای این تنها نشریه ی رسمی میانه آرزوی توفیق داریم. می دانیم جناب حسن زاده با چه مشکلاتی دست و پنجه نرم می کنند تا این نشریه را نگه دارند. فقط غیرت ایشان است که باعث شده این نشریه دوام آورد وگرنه غیر از هزینه چیزی بر ایشان تحمیل نیست.
*با نظر آقای مهندس نایبی موافقم. آقای حسن زاده یک تنه تمام کارهای نشریه را انجام می دهد و هنوز سرپاست. اگر قافلان هم تعطیل شود که امیدوارم هرگز چنین اتفاقی نیفتد، فکر کنم سال ها طول بکشد تا یکی مثل آقای حسن زاده پیدا شود که با پول تو جیبی خودش برای میانه نشریه چاپ کند. همان طور که خیلی ها آمدند و غیر از دو 3 شماره نتوانستند چاپ کنند. به هر حال از دست اندرکاران این نشریه سپاس گزارم.
*مثلاً چی میشه اگر این نشریه هم تعطیل بشه. مگر بودنش چه نفعی داشت که نبودش خطرناک بشه؟ سالی چهار- پنج شماره بیرون میاد که اونم نیاد. میخوام از پرورش گل
*صحبت نکنه و شعر و داستان نگه. مشکل ما که این ها نیست. قافلان ضعیف آمد و امروز یا فردا باید بره.
*دوست عزیزم! بنده عادت ندارم به کامنت های غیرمرتبط با خودم پاسخ دهم اما کامنت شما دل ما را به درد آورد. ضعیف بودن یا قوی بودن قافلان مربوط به ماست نه یک نفری که آن جا نشسته و جور همه را می کشد. اگر ما تعصّب داشتیم در هر شماره ده نسخه می خریدیم و به دیگران هدیه می کردیم. اگر ادارات آگهی های خود را به جای ویژه نامه ها به نشریه ی بومی می دادند، اگر مسئولین آن را از حمایت های مالی برخوردار می کردند، اگر لااقل یک دفتر کاری برای این نشریه در نظر می گرفتند، آیا چنین آرزویی می توانستید بکنید؟ ما شعر و ادبیات هم لازم داریم، ورزش و سیاست هم لازم داریم. گل و بلبل هم لازم داریم. مگر می شود نشریه ای باشد که فقط موج منفی بدهد و مدام از جامعه انتقاد کند. وظیفه ی نشریه، دمیدن روح امید به جامعه درکنار انتقادهای سازنده است. اگر جناب عالی می دانستید سیکل بلند کسب جواز نشریه (در صورت مؤفقیت) پنج سال است، هرگز به این نشریه چنین اهانت هایی نمی کردید. معلوم است که بعضی از دوستان فقط دنبال بهانه برای به تعطیلی کشاندن نشریات و سایت های اطلاع رسانی هستند چرا که قافلان هرگز در انتخابات ها و رویدادها علیه یا له کسی عمل نکرده است. تعطیلی قافلان یعنی اینکه مسئولینِ به خواب رفته و مردمِ بی تفاوت بیش از پیش کار خود را ادامه دهند.
*آقای نایبی از شخصیت برجسته و ممتازی مانند شما باید هم همین را بشنویم. شما قافلان را در کنار خود می بینید نه رقیب خود. نه تنها تخریب نمی کنید بلکه اجازه تخریب هم نمی دهید. نظر خودم روی قافلان این نبود ولی با خواندن دلایل شما چشمم اشک آلود شد. واقعاً قافلان مظلوم واقع شده.
*واقعاً متأسفم که نشریه ی قافلان این قدر ضعیف عمل می کند. این قدر مطالب آن مسخره است که حالم از خواندنش بهم می خورد. شهری به این بزرگی و این همه خبر با بیش از 300 روستا ، آیا در یک هفته به اندازه ی 10 صفحه خبر ندارد؟ حتماً دارد. ولی خبرنگاران قافلان از کسب اخبار ناتوان هستند. پیشنهاد می کنم خبرنگار افتخاری جذب کنید . به آنها کارت خبرنگاری بدهید . برایشان کلاس خبرنگاری بگذارید. فعّال باشید. به خدا از شما بعید است این نوع کار کردن . جای تأسّف دارد برای این شهر با این همه جوان باسواد و علاقه مند.
- قافلان می خواهد تجربه ای تازه از پیوند همه ی میانه ای ها باشد. میانه ای آباد که آرمان آن دوری از سیاست زدگی است. بدین معنا که ما قصد داریم در نهایت کاری کنمی که با استحاله ی سیاست زدگی بهتر زندگی کنیم.
قافلان هرگز پرداختن به لایه های ملموس زندگی را سطحی و نشان گر زرد بودن قلمداد نمی کند. زندگی بهتر برای همه که در آن انسان فردی است خوش پوش و خوش خوراک و خوش خلق و با فرهنگ.
قافلان هفته نامه ای خبری تحلیلی و آموزشی است که در زمینه اجتماعی منتشر می شود.
قافلان از هیچ ایدئولوژی اجتماعی جانب داری نمی کند و طرفدار هیچ جناح یا فکری نیست.
قافلان امیدِ آن دارد با خود پدیده هایی چشم نواز و طلیعه هایی خوش یمنی به ارمغان آورد. چند نام معدود، مدام تکرار نشود و از روستاهای دور دست، از گوشه نشینان سردرجیب فکرت فرو برده و دانشیان گم نام و متفکّران آزاده بی آوازه که از سر و کول دیگران بالا نروند و درون حلقه ها و جرگه ها و رفاقت ها کم تر می پلکند، نیز ناگفته ها منتشر شود. حیف است که جرگه گرایی بر حرفه گرایی سایه بیندازد و این مستلزم آن است که انصاف حرفه ای در انتخاب تیترها و ترتیبات خود مراعات شود و رهزن نبوده بلکه راهنما و ایندکس باشند و بدیهی است که در این راه به چاپ نظرات موافق و مخالف خواهد پرداخت. این هفته نامه دست یاری به سوی روشن گران دراز می کند.
به کوشش احسان توفیقیان
