روز پایانی بیست و سومین دوره مسابقات قهرمانی جهان 2017 همراه با افتخارآفرینی دو جوان 19 ساله ایرانی بود. کیمیا علیزاده که با وجود مصدومیت شدید از جان مایه گذاشت و برای ششمین بار در ورزش زنان رکورد زد و این بار اولین نقره جهانی برای تکواندوی بانوان را کسب کرد تا تکواندوی بانوان جام جهانی را دست خالی ترک نکند. اما اتفاق مهمی که برای ما میانه ای ها رخ داد و خبرش در سایه موفقیت کیمیا ماند، کسب مقام نائب قهرمانی توسط جوان رشید شهرمان میرهاشم حسینی بود.
میرهاشم که فروردین پارسال قهرمانی آسیا را بدست آورده و با آمادگی کامل پای به رقابت ها نهاده بود، هر چهار مسابقه ماقبل نیمه نهایی را با کسب امتیاز بالای 20 و اقتدار کامل پشت سر گذاشت. در نیمه نهایی در یک نبرد کاملا نفس گیر ممدوف آذربایجانی را شکست داد و به فینال راه یافت تا پایتخت تکواندوی ایران بعد از 6 سال* دوباره یکی دیگر از فرزندان خود را در فینال جام جهانی ببیند. بمب انگیزه با تعصب و غیرت جنگید اما تجربه قهرمان المپیک بر جوانی میرِ ما غلبه کرد تا حسینی با ایستادن در سکوی دوم، خوشرنگ ترین مدال مردان ایران را نصیب تیم ملی مان کند.
نکته ای که در بازی فینال توی ذوق میزد عدم آشنایی گزارشگر مسابقه (بیژن خراسانی) از قهرمان آسیا بود، وی به کررات نام پسر میانه را به اشتباه میرحسین گزارش کرد تا نشان دهد جواد خیابانی ها در تمام رشته ها تکثیر شده اند، بی مطالعه - فریزشده در گذشته و صد البته روی مخ!
حسینی شاداب و انرژیک و دارای میل پیروزی، هنوز جای کار بسیار دارد، پس باید مشق کند تا خامی اش پخته شود. حالا حالاها کار داریم باهاش، انتظارات مان بعد از قهرمانی آسیا و دومی جهان، حالا قهرمانی جهان و درخشش در المپیک است به شرطی که مسیر موفقیت را ادامه دهد. از فرزان عاشورزاده ای که کم کم دارد از خاطرها محو می شود درس بگیرد و از یوسف کرمی و کرمی ها راز موفقیت و تداوم بیاموزد. کاری است سخت ولی شدنی.
چهره مصمم میرهاشم نشان می داد که انقدر برایش هورا خواهیم کشید و خوشحال خواهیم شد تا خسته شویم. موفقیت و قهرمانی های فراوانت آرزوست پسر.
* 6 سال قبل در جام جهانی 2011 گیونگجو، میانه با 2 طلای یوسف کرمی و فرزاد عبدالهی بیشتر از کره جنوبی با یک طلا قهرمانی را برای تیم ایران رقم زد.
