نویسنده امیر چرمی
شاید بهتر باشد از پهلوی شکسته بی بی فاطمه زهرا سلام الله علیها شروع کنم ، یا شاید هم نه ، بهتر است از قرآنهای بر سر نیزه چاههای صفین و یا نه ، باید از بستر بیماری رسول خدا (ص) و داستان سقیفه و حقخوری علی علیه السلام، آنهم در روز روشن و در شرایطی که هنوز پیکر مبارک پیامبر بر روی زمین است سخن را آغاز کنم یا شاید هم ...
لا به لای کتب تاریخ اسلام را که ورق میزنیم از همان ابتدا، شاهد پیدایش شکافی بین خاندان پیامبر اکرم و قدرت طلبان هستیم که بزرگ و بزرگتر شده تا بداجا که در روز دهم محرم سال 61 هجری، راویان شاهد نهایت کینه ورزی عیادی کفر لباس اسلام پوشیده و بی دینان مقدس معاب بودند و دیدند از آن روز دیگر حساب آل محمد (ص) و حامیانشان از سایر مسلمین جدا شد.
پس از آن مبداء تاریخی، شیعیان همیشه در اقلیت اما غیور تحت تأثیر سخت ترین فشارهای جسمی و روحی قرار گرفتهاند. مظلومیت، عدم وجود امنیت، تبعیض، اسارت، شهادت و ... اینها حال و روز شیعیان در حکومت های غیرشیعه بر آنها است. سالهایی آنقدر تلخ و غمانگیز که بیان آنها تکرار مکررات است.
امروز و پس از گذران آن روزها، دوباره نام شیعه و حقانیتش بر سر زبانهاست. دیگر نه اموی، نه وهابی و به داعشی و هیچ مسلمان نمایی، جرأت تعرض به عقایدش را ندارد . 1377 سال از عاشورا میگذرد اما در چهلم سالار شهیدان فوج های چند ده میلیونی با پای پیاده به زیادتش میروند.
بارها و بارها از زبان زوار در رسانه های گروهی و اجتماعی و در هر کوچه و برزنی داستان استقبال بینظیر میزبانان طریق النجف الی الکربلا را دیده و شنیده ایم. می گویند: یک سال کار میکنیم و درآمدش صرف نظری زوار حسین(ع) میشود. آنها هرچه دارند نثار میهمانان اباعبداله میکنند. دار و ندارشان را میدهند. اگرهم هیچ چیزی برای عرضه نداشته باشند با مالش پای عرق کرده و چرک آلود مسافران و درنهایت با بوسیدن آن، احساس پاک و وفاداری خود را به سید و سالار شهیدان یادآور می شوند.
هرچند که این احساسات پاک و از دل بر آمده، جایگاهی در قلب سنگدلان ندارد و هر لحظه عقده و دشمنی آنان را با تشیع و شیعیان بیشتر و بیشتر میکند، هرچند که روزگاریست دوبه هم زنان نیز آتش بیار معرکه شده و قصد بهره برداری سیاسی و ایجاد فتنه بین برادران شیعه و سنی را دارند و هرچند که دنیا دست به دست هم داده تا اسلام را دینی شکست خورده و منفعل انگاراند.
آری، ما بیداریم و با بصیرتمان همواره و بیش از پیش چشمان جهانیان را خیره میسازیم. نمونهاش همین کمپین تشکر از میزبانان عراقی است. ما آنقدر شیعهایم که تفاوتها را میبینیم و بخاطر اینهمه احساسات خوب، گرمخویی و مهماننوازی از مردم عراق سپاسگذاریم.
