بیاد مرحوم استاد فکور ...

شناسهٔ خبر: 19766 -
یادداشت
چه سخت و دشوار است در چنین آناتی قلم را به چرخش در آوردن و از استاد کوچ کرده خود نوشتن اما آلام روحی بر وجودم مستولی گشته و قلم را دیگر یارای نوشتن نیست ...

خبر کوتاه بود اما شوکه کننده. خبری که حکایت از عروج روح ملکوتی یک استاد داشت: استاد محمدرضا فکور. خبر مثل پتکی سنگین بر سرم فرود آمد و تیرهایی نامرئی قلبم را نشانه گرفتند چرا که این خبر الیم واقعیت داشت و باز هم روزگار غدار یکی از گلهای باغ انسانیت و تعلیم و تعلم را از ما گرفت و جز آه و حسرت بر دلمان چیزی ننهاد.

در طرف العینی همه خاطرات چهار ساله دبیرستان که در کلاس درس و حتی بیرون از کلاس در دبیرستان سروش در کنار هم و با هم داشتیم از جلو دیدگانم گذشت و سرشکی ناب را بر لبه دیدگانم نشاند و حسرتی جانکاه سر تا پای وجودم را در بر گرفت که چه زود ایشان از میان ما رفت و دیگر باید با خاطرات ایشان گذران عمر کرد.

رزانت و متانت، خوش خلقی، دانش بالا ، مهربانی ، شیوه تدریس و ... از استاد فکور انسان فرهیخته و محبوبی ساخته بود که حتی با وجود گذشت بیش از 17 - 18 سال از فارغ التحصیلی من از دبیرستان سروش همیشه وقتی اسم ایشان در میان جمع به میان می آمد و یا حتی به خاطرات ناب گذشته فکر می کردم به وجودش و به شاگردیش افتخار می کردم ، چرا که در کنار درس مدرسه ، درس انسان بودن و درس اجتماعی بودن را به بهترین شکل به ما یاد می دادند و جایگاه چنین افرادی در قلب و ذهن ما نقش بسته و فراموش ناشدنی هست.

چه سخت و دشوار است در چنین آناتی قلم را به چرخش در آوردن و از استاد کوچ کرده خود نوشتن اما آلام روحی بر وجودم مستولی گشته و قلم را دیگر یارای نوشتن نیست ...

با دلی مکدر این ضایعه دردناک را به خانواده محترم شان، جامعه فرهیخته فرهنگیان میانه بویژه اساتید معزز و گرانسنگم در دبیرستان خاطره انگیز سروش سرمد تسلیت می گویم. بلاشک رحمت واسعه یزدان پاک شامل حال آن فقید سعید خواهد بود.

استاد فکور عزیز و همیشه مانا ،

بدرود ،

دیدار به قیامت ...

 

حامد محقق ، 2 دیماه 1395 ، شاگرد آن مرحوم 

دیدگاه ها

گزارشات تصویری

کارتون

آخرین خبرها