گیجگاه معیوب جامعه و مسئولیت ما

شناسهٔ خبر: 40544 -
اخبار میانه
کودک ربایی، کودک آزاری، کودک کشی دیگر درد از فقر و سانسور و ممیزی فراتر رفته، اسید پاشی به روی دختران و زنان طی پانزده سال گذشته دارد خبر عادی می شود.

زهراخدابنده- قافلان

کودک ربایی، کودک آزاری، کودک کشی دیگر درد از فقر و سانسور و ممیزی فراتر رفته، اسید پاشی به روی دختران و زنان طی پانزده سال گذشته دارد خبر عادی می شود.

بدتر از همه ی این جنایات، اختلاس ها، گرانی، رکود، تورم، شنیدن اخبار اینطرف و آنطرف. بعد سری از روی تاسف تکان دادن، دارد عادی می شود. تماشای اعدام، آفتابه به گردن انداختن ارازل و اوباش،گشت ارشاد،گشت امداد، جلوی کدامیک از این فجایع را گرفت؟

درد ما فحشا نیست، زنان بدسرپرست، بی سرپرست، کودکان طلاق زیر پل، اعتیاد به روانگردان ها، آسانی به دست آوردن ترامادول ها و متادون ها، زوال روح پویای انسانی، انسان پرسشگر، انسان فهیم، همه در لاک خود. اعتیاد به بودنی چنین حقیرانه بدترین معضل اجتماعی ست. تزریق جوک های به روز نسبت به فجایع به روز در عادی سازی دردهای پیچیده ی اجتماعی، فوجی از بدبختی ها و خیانت های آتی را رقم می زند. ما می دانیم درد ما چیست، درمانش را هم خوب می فهمیم اما زمانی که باید به صورت جمعی تن به اعتراضات معقولانه بزنیم غده ی فردیت گراییمامان بدخیم می شود و آن زمانی که باید سر از زندگی شخصی افراد بیرون بکشیم و دست از تهمت ها و برداشت های خاله زنکی و عمو مردکی برداریم، ویار اجتماعی بودنمان گل می کند. دکل ها گم می شود، مجسمه ها گم می شود، جاده ها سالانه هزاران کشته تحویل پزشک قانونی می دهند، هواپیماهای فکسنی در حال سقوطند، زلزله، خانه های بی در و پیکر، سرگردان و آواره اند، کودکان یا یتیمند یا خانواده زیر آوار جا گذاشته اند به جای مسئولین مربوطه، سلبریتی ها، اصناف، فعالان کارگری، حقوق بشری، اپوزیسیون نامعلوم الحال دائم در حال تسلیت و تهنیتند.

جامعه دارد تعاریف و وظایف خود را از یاد می برد. هشت سال به هشت سال ادعا می شود ویرانه ی مملکت به دستشان سپرده شده. تهدید ها روی میز کار مسئولین مربوطه هر چند یکبار تتق می کشند و خاموش می شوند.کشورهای نفت خیز و گاز خیز و معدن خیز توسط ابر قدرت ها تقسیم شده اند. منو بزنی اونو می زنم اونو بزنی تورو می زنم منو بزنی ...مگه می تونی؟...گزینش آموزش و پرورش، سوالات مربوطه اش هر چه هست هیچ ربطی به آموزش و پرورش ندارد: نماز جمعه می روی؟ تظاهرات شرکت می کنی، اصول دین چند است؟ فروع دین را بشمار... . هیچکس نمی پرسد اگر دانش آموزی به یکباره دچار افت تحصیلی شد چگونه او را به جریان تحصیلی خویش بر می گردانی، چگونه به دانش آموز می­آموزی در صورت آزار از طرف هر کس و ناکسی به معلمش اعتماد کند، چرا مدرسینی که نسل و آینده ی یک کشور به دستشان سپرده می شوند روانکاوی نمی شوند تا فردا عقده های جنسی و غیر جنسی خود را بر سر کودکان بی گناه خالی نکنند.آنچه مشخص است اینکه منتظر پاسخ نباشیم زیرا چنان جواب بنی اسرائیلی تحویلت می دهند که یادت می رود چه پرسیده ای.

در این وانفسای جنایات و خیانت های مکرر تنها چاره این است بیطرفانه خودمان را مسلح به آگاهی کنیم خودمان به فرزندانمان بیاموزیم و چنان ستون های تربیتی مفید را در ساختار شخصیتی اشان بنیان نهیم که بلبشوی جامعه ی بیمار نتواند روح و روان کودک ما را ویران کند...دیگر جز این چیزی به فکرم نمی رسد

 

دیدگاه ها

sedaea khamosh
۹۷/۳/۹ ۱۳:۱۲

یاد قسمتی از شعر فردوسی افتادم که میگه.
چو ناکس به ده کد خدایی کند
کشاورز باید گدایی کند

گزارشات تصویری

کارتون

آخرین خبرها