مدیران غیربومی رفتنی‌اند

شناسهٔ خبر: 40487 -
یادداشت
نمونه‌ی بارزتر این وعده‌ها سامان‌دهی اوضاع وخیم شبکه بهداشت و درمان، اوضاع آموزشی و وضعیت راه‌های شهرستان بود که بعد از انتخابات با چرخش 180درجه‌ای موجب بهت و تعجب کادر اداری و درمانی شبکه بهداشت و ادارات مربوطه شهرستان شد و نمونه دیگرش نیز بیان این نکته از سوی نمایندگان است که "اوضاع دانشگاه‌ها، باتلاقی است که به آن ورود نمی‌کنیم".

"حیف رأی‌هایی که برای دکتر و پروفسور جمع کردیم. گذر پوست هم به دباغ‌خانه خواهد افتاد" این بخشی از کامنتی‌ست که یکی از کاربران شبکه‌های اجتماعی در صفحه‌ی عمومی یکی از منسوبین یعقوب شیویاری گذاشته است و از آن‌چه که دروغ‌گویی و عدم تحقق وعده‌ها خوانده شده، انتقاد کرده است.

این‌که این کاربر کدام وعده‌ی نمایندگان را مدنظر داشته مشخص نیست. تعداد وعده‌ها هم انگشت‌شمار نیست. اما یکی از مهم‌ترین وعده‌هایی که هر نامزد انتخابات محلی در تبلیغات سرمی‌دهد، بی‌تردید به‌کارگیری نیروهای محلی و بومی در امور اداری و پست‌های مدیریتی‌ست.

اگر نداشتن دانش لازم پیرامون محیط اجتماعی و فرهنگی، مشکلات مدیران غیربومی در سازگاری با این محیط و سوءتفاهم فرهنگی میان مدیران غیربومی با بومیان محل را از عیوب گزینش مدیران غیرساکن در پست‌های محلی بدانیم، عرقی محلی و حسی ناسیونالیستی نیز پشت این مطالبه خوابیده است. هرچه که باشد چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است. اگر در گذشته به سبب فقر نیروی کارآمد، افرادی از مرکز برای اداره‌ی شهرها منسوب می‌شدند امروز امّا وجود طبقه‌ای تحصیل‌کرده، کاردان و توانمند در شهرستان‌ها که به‌کارگیری‌شان انگیزه‌زا و رونق‌بخش تکاپوی پرسنل دولتی‌ست، جایی برای تحمیل دیگرافراد باقی نمی‌گذارد.

ناگفته نماند بخشی از این نابسامانی‌ها نیز حاصل عدول برخی نمایندگان از مواضع گذشته‌ی خود یا زدوبندهای سیاسی است. در این میان نسبت فامیلی و خانوادگی برخی مدیران ادارات و مراکز آموزش‌عالی با مدیران سیاسی یا عمرانی استان را نیز نباید نادیده انگاشت.

فارغ از نگاه ماورایی به قدرت و محدوده اختیار نمایندگان مجلس، کوچک‌ترین انتظار از نمایندگان مردم تحقق همین یک وعده‌ی ناقابل است.

وعده‌ی استفاده از پتانسیل‌های شهرستان در عرصه‌های مدیریتی، شعاری بود که با افتخار به زبان می‌راندند. شعاری که شاید با تحقق آن تصور این‌که تنها دستاورد رأی مردم به نمایندگان، دادوهوار بی معنای فرمند بر سر مسئولین استان و وزنه-وزنه‌کردن‌های بی‌حاصلی که برای مردم حوزه انتخابیه خود کوچک‌ترین ثمره‌ای نداشته، از سر مردم بپرد.

نمونه‌ی بارزتر این وعده‌ها سامان‌دهی اوضاع وخیم شبکه بهداشت و درمان، اوضاع آموزشی و وضعیت راه‌های شهرستان بود که بعد از انتخابات با چرخش 180درجه‌ای موجب بهت و تعجب کادر اداری و درمانی شبکه بهداشت و ادارات مربوطه شهرستان شد و نمونه دیگرش نیز بیان این نکته از سوی نمایندگان است که "اوضاع دانشگاه‌ها، باتلاقی است که به آن ورود نمی‌کنیم".

مضافاً این‌که فاصله‌ی متزلزل کمتر از 300رای با نفر سوم در انتخابات، آش دهن‌سوزی نیست که به آن دل خوش کنیم. و از "الله‌سنه‌توکل‌های" اندازه‌ی بشقاب روی سینه و دروغ‌ممنوع‌کردن‌ها ‌نیز کاری بر نخواهد آمد. ملکی و شورچی سخت در کمین‌اند!

دیدگاه ها

گزارشات تصویری

کارتون

آخرین خبرها